Butterfly ValveProdukty

Buttterfly Valve – Zawory Motylkowe

Zawór motylkowy – jest to taki zawór, który reguluje przepływ za pomocą dysku obracającego się wokół własnej osi. Zamontowany jest on na elemencie stanowiącym średnicę. Wałem można sterować za pomocą mechanizmu ręcznego, ale taki rodzaj zarządzania jest raczej stosowany przy mniejszych średnicach. Do większych zaworów motylkowych jest montowany napęd na wale przymocowanym do dysku. Nazwa zawór motylkowy wzięła się od jego konstrukcji, ponieważ budowa i działanie przypomina „motyla”. Stosowany jest przy regulacji przepływu jak również do całkowitego odcięcia, wtedy jest ustawiony prostopadle do kierunku przepływu i całkowicie blokuje prześwit rury.

Budowa Zaworu Motylkowego

Najważniejszym elementem zaworu jest jego korpus (ang. body). Przez wielkość tego elementu jest określany rozmiar zaworu. Rozmiar średnicy jest określany w taki sposób np. DN100.
W części wewnętrznej korpusu zamontowany jest wał (ang. stem), który odpowiada za utrzymywanie dysku, a zarazem regulowanie dopływu płynu czy gazu.Wał musi być połączony z korpusem w sposób umożliwiający swobodny obrót. Jeden z końców wału połączony jest z korpusem łożyskiem. Drugi koniec przechodzi przez korpus umożliwiając połączenie z układem sterującym (siłownikiem lub mechanizmem ręcznym).
Pomiędzy korpusem a siłownikiem, bądź sterowaniem ręcznym znajduje się uszczelnienie nazywane dławikiem (ang. gland), który ma zapewnić hermetyczność od środowiska zewnętrznego.

Aby zapewnić szczelność zaworu względem środowiska zewnętrznego wał uszczelniony jest dławikiem (ang. gland) znajdującym się pomiędzy korpusem a siłownikiem.
Najważniejszym elementem odpowiadającym za szczelność zaworu motylkowego jest tzw. siedzisko (ang. seat). W przypadku zaworów pracujących przy małych temperaturach i ciśnieniach uszczelki stosowane do uszczelnienia siedziska wykonane są z gumy lub tworzyw sztucznych. W cięższych warunkach pracy konieczne staje się stosowanie uszczelnień twardych (np. metalowych).

Rodzaje konstrukcji zaworów motylkowych

Zawory motylkowe inaczej przepustnice możemy podzielić ze względu na rodzaj połączenia oraz ze względu położenia dysku.

Podział ze względu na sposób montażu wygląda tak:

  • kołnierzowy (ang. flanged) – jest to najpopularniejszy sposób montażu zaworów, który polega na przymocowywaniu do rur przy pomocy kołnierzy
  • międzykołnierzowy pierścieniowy (ang. wafer) – nie posiada kołnierzy i jest montowany pomiędzy dwoma rurami
  • międzykołnierzowy z uszami (ang. lug) – najrzadziej spotykany typ. Nie posiadającą kołnierzy, ale posiadającą uszy z gwintem, dzięki czemu zawór może być przymocowany do kołnierzy rur oddzielnymi śrubami dla każdego kołnierza. (Możliwość rozmontowania układu w taki sposób że odłączamy tylko jedną rurę).

Ze względu na położenie dysku wyróżnia się trzy rodzaje konstrukcji:

  • współśrodkową (współosiową, ang. concentric) – najprostszy, a zarazem najpopularniejszy typ konstrukcji zaworu – z wałem zainstalowanym dokładnie w środku dysku
  • podwójnie niewspółśrodkową (podwójnie niewspółosiową, ang. double eccentric) – Poprzez przesunięcie wału w dwóch płaszczyznach uzyskujemy większą szczelność zaworu. Wzdłuż osi wyznaczonej przez kierunek przepływu płynu (wał znajduje się „za dyskiem”, nie w jego środku) oraz względem płaszczyzny przekroju rury (wał nie stanowi średnicy dysku, a jego cięciwę)

  • potrójnie niewspółśrodkową (potrójnie niewspółosiową, ang. triple eccentric) – dodatkową modyfikacją jest przesunięcie osi ścięcia dysku

Charakterystyka

Zawory motylkowe mają swoje zalety takie jak:

  • niski spadek ciśnienia
  • zastosowanie przy szerokim spektrum ciśnień i temperatur
  • możliwość stosowania dla szerokiego spektrum ciśnień i temperatur
  • lekka konstrukcja
  • możliwość zainstalowania na krótkim odcinku rury
  • szybkie w działaniu (ćwierć obrotu całkowicie odcina przepływ)
  • bardzo duża dostępność na rynku (nawet dla bardzo dużych średnic rur)

Wadami tego typu zaworów są z kolei:

  • możliwość wystąpienia kawitacji i przepływu dławionego
  • zawory te nie mogą być instalowane zbyt blisko źródła turbulencji, np. pomp
  • możliwość kontroli przepływu płynów w wąskim zakresie i dla niskich spadków ciśnienia
  • ścieranie się materiału uszczelniającego na skutek ruchów obrotowych dysku, które może prowadzić do nieszczelności (zwłaszcza przy częstych cyklach pracy)
  • położenie dysku uniemożliwia skuteczne czyszczenie rury

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *